Hallo muur - Erik Jan Harmens

Hallo muur - Erik Jan Harmens

In Hallo muur praat een man letterlijk tegen een muur. 

Over de jaren die achter hem liggen, waarin hij een burn-out kreeg, een echtscheiding doormaakte, een vader en een aantal beste vrienden zag overlijden én een geloofwaardig antwoord moest vinden op een alcoholverslaving.

Hallo muur is een eerlijk, ontroerend en ook grappig verslag over dwalen, falen en blijven ademhalen, en een hart onder de riem voor mensen die een nieuw leven proberen op te bouwen nadat ze de bodem hebben bereikt.


Bindwijze: Paperback | Omvang: 224 p. | € 19.95 | ISBN: 9789048818051

Fragment uit Hallo muur


Hallo muur. Je ziet er nog precies zo uit als gisteren. Ik niet, ik ben veranderd. Ik heb andere kleren aan, ik kijk anders. Ik voel me ook anders.
Gisteren kon ik de wereld aan. Ik droeg mijn bruine laarzen, waarmee ik door het winkelcentrum liep als over een erf. Ik kwam iemand tegen die ik niet heel goed ken, maar toch op de wang zoende. Hij liet het gebeuren.
De eerste avocado die ik in de supermarkt van het schap nam was behoorlijk rijp, maar zeker niet rot. De tweede was nog niet rijp, maar wel bijna. Zo had ik een avocado voor vandaag en een voor morgen. Ik woog ze niet af, want ze werden per stuk verkocht. Het ging niet op gewicht. De caissière hoefde daarom ook niet van haar kruk te draaien om alsnog een prijsstickertje op de vrucht te plakken.
Thuis legde ik de nog niet rijpe avocado weg, de andere sneed ik doormidden tot aan de pit. De boel liet gelijk los, de pit wipte er uit zichzelf uit. Ik deed dure olijfolie op beide helften en schoot niet uit. Er kwam zout en peper bij en toen begon ik het vruchtvlees met de zijkant van mijn eierlepeltje in parten te hakken en daarna at ik de avocado op en hij smaakte goed. De schillen gingen in de afwasteil om later in de gft-bak leeg te kieperen. Met een doekje nam ik het aanrecht af. Daarna ging ik een minuut of tien op de bank liggen om te mijmeren.
Dat was gisteren.

Vanmorgen opende ik de andere avocado, maar deze bleek harder dan gisteren, alsof hij was versteend. De pit verzette zich, de schil hield het vruchtvlees vast. Met de nodige kracht lukte het allemaal wel, maar de smaak bleek week; ik had te veel olijfolie uitgeschonken en veel te kwistig met zout gestrooid. Ik at het allemaal wel op, maar zonder ook maar iets van die verrukkelijke victorie van gisteren.
Ik ruimde de boel af en wandelde het winkelcentrum in, dit keer op de te klein gekochte dure gympen die mijn beide grote tenen afknellen, waardoor er donkere vlekken verschenen onder de nagels, die voorlopig niet meer weggaan. Iemand groette me en ik groette terug, maar pas een paar meter verder wist ik met wie ik te maken had en realiseerde ik me dat ik veel te enthousiast hallo had gezegd. De ander zal wel gedacht hebben: wat is er met die man aan de hand, is hij dronken?

Ik drink al anderhalf jaar niet meer, muur. Dat is waar, al kan het ook voor de bühne zijn en sluip ik in werkelijkheid elke nacht naar het schuurtje om daar een fles Bacardi aan mijn mond te zetten. Misschien doe ik dat zelfs wel onbewust, wandelend in mijn slaap, al is het dan wel de vraag wie steeds de Bacardi bijvult die daar zou moeten staan.
Sinds ik het besluit heb genomen om nuchter te blijven, ontmoet ik heel veel mensen die niet meer drinken. Waren die er altijd al en zag ik ze in mijn dronkenschap over het hoofd? Dat weet ik niet, ik heb ze niet heel veel te vertellen en zij mij ook niet. Soms wisselen we een tip uit over wat je moet doen als je zin hebt om te drinken. Dan knikt de ander een beetje, als bij een mop die hij eerder heeft gehoord.
Een tip is dat water drinken helpt. Alcoholvrij bier drinken helpt niet, een rondje hardlopen is wel goed. Seks helpt ook; hele nuchtere gefocuste seks, al wil ik na het vrijen wel altijd roken.

Eigenlijk is niet-drinken een zwaktebod. Ik vind dat een sterk iemand maat moet weten te houden. Aan het einde van de dag overdenkt hij zijn besognes bij een glas. Bij het eten drinkt hij al contemplerend nog een glas. Daarna mijmerend bij de haard nog een slaapmutsje. Dan slaapt hij in. Zo iemand ben ik dus niet. Ik ben een grootverbruiker. Zeg je glas, dan denk ik: fles. Als ik in de afgelopen anderhalf jaar wel zou hebben gedronken en nooit naar de glasbak zou zijn gegaan, dan zouden er nu vijfhonderd lege wijnflessen in mijn schuurtje liggen en tweeduizend lege Westmalle-flesjes. Ervan uitgaande dat je vijftig lege flessen kunt dragen, zou dat betekenen dat ik vijftig keer heen en weer zou moeten lopen naar de glasbak en de legeflessenmachine bij de Jumbo.
Ik denk dat ik door niet te drinken tienduizend euro heb bespaard in die anderhalf jaar. Waar is dat geld gebleven? Als het niet hier is, moet het wel weg zijn.

 

Reacties op Hallo muur


'Mooi, raak en rauw. Ik lees het nu voor de tweede keer.'

Saskia Noort

'Dit is een heel goed boek.' 

Wilfried de Jong

‘Het boek leest heerlijk weg, maar over elke zin is diep nagedacht. Dat voel je. Prachtig boek.’

Art Rooijakkers

‘Een eerlijk, wrang maar ook licht en verteerbaar boek. En er valt veel te lachen’

Ilja Leonard Pfeijffer

‘Hallo muur is het boek waarvan je denkt dat je het kunt schrijven, maar je kunt het niet’

F. Starik

'Hallo muur is, en dat klinkt gek als we het over verslaving hebben, een heel nuchtere bekentenis. In een onopgesmukte stijl, wars van pathetiek en zonder medelijden op te wekken, doet de schrijver eerlijk verslag van een rauw leven.'

LIterair Nederland

‘Harmens schreef een sterke, schaamteloze en bij vlagen humoristische autobiografische roman’

Annet de Jong, De Telegraaf ****

"Hallo Muur is een literaire oplawaai, opgetrokken uit alleen maar goede zinnen. De authenticiteit die Harmens verbeeldt, tilt de duisternis naar een hoger plan. Hopelijk brengt de vaststelling dat de diepste ellende de puurste kunst kan baren soelaas voor Erik Jan, of het nu de schrijver is of zijn personage."

Cuttingedge.be ****

‘Hallo muur laat je op een ongemakkelijke, haast rauwe manier rechtstreeks in Harmens’ hoofd vol gekmakende gedachten kijken. Het is een boek dat uit pure noodzaak geschreven werd en je in een ruk moet uitlezen’ 

De Morgen

‘Fantastisch geschreven… glashelder… ongelooflijk mooi. Een boek als een stroomstoot’ 

TROS Nieuwsshow

‘Geen lofzang op de roes, maar de afrekening met een gesel’

de Volkskrant

‘Harmens’ woorden belichamen de verslaving (…) doornig en recht-voor-de-raap. Een eerlijk boek met een duidelijke winnaar’ 

NRC Handelsblad****

‘Intens! Oprecht! Moedig! Lichamelijk! Een roman waaruit de eenzaamheid van de mens sijpelt. Harmens verstopt het verdriet, het verlangen, het walgen van jezelf pijnlijk mooi achter een muur van taal. Je krijgt wat je ziet, denk je in eerste instantie, maar je krijgt zo veel meer’ 

Guus Bauer, Tzum

"Gelukkig is Hallo muur geen boek dat een waarschuwend vingertje opsteekt. Het is een in realistische stijl geschreven boek, rauw, heftig en ook humorvol. Heel goed geschreven bovendien"

Maarten Moll, Het Parool

'Zo goed geschreven… Het boek heeft me werkelijk gegrepen van het begin tot het einde… Een fantastisch boek!'

Veronie Kramer, Boekhandel Kramer (Panellid BVDM bij DWDD)

‘Hallo muur is een geweldig kwetsbaar, moedig, open en indrukwekkend boek dat een heel groot publiek verdient’

Monique Burger, De Nieuwe Boekhandel

‘Je hoeft niet verslaafd te zijn (geweest) om jezelf te herkennen in dit boek. Iedereen die wel eens in de put heeft gezeten zal snappen waar de schrijver doorheen gaat. Harmens weet je met zijn simpele zinnen zo te raken dat je Hallo Muur niet snel zult vergeten. Je leest dit boek niet. Je voelt het’

Chantalia.nl

 

Hallo muur gelezen? We horen graag je mening!